1ام اسفند, 1402
0 دیدگاه ها
سمپاشی زمستانه
تعریفی برای سمپاشی زمستانه
یک محلولپاشی صحیح و در زمان مناسب میتواند تاثیر پیشگیرانه و موثرتری نسبت به محلولپاشیهای فراوان در طی فصل داشته باشد و منجر به کاهش مصرف بسیاری از سموم رایج گردد.
محلولپاشی در طی دوره خواب درخت یکی از بهترین و مهمترین سمپاشیها در طی سال است. این عملیات به معنی محلولپاشی درخت توسط روغنهای زمستانه و یا به همراه بعضی از آفتکشها در زمانیکه هیچ گونه فعالیت رویشی وجود ندارد، میباشد. محلولپاشی دوره خواب یک تیمار ویژه و اقتصادی برای کنترل شمار زیادی از بیماریها و همچنین آفات زمستانگذران فراهم میآورد. همچنین مصرف روغنهای زمستانه مزایایی دارد که در ادامه به آن پرداخته میشود.
مصرف سموم مورد نیاز در این تیمار معمولا در اواخر پاییز، اواخر زمستان و یا در اوایل بهار انجام میشود. گاهی اوقات نیاز است که هم در پاییز و هم در زمستان و یا بهار محلولپاشی انجام گیرد. سمپاشی زمستانه زمانی انجام میشود که درخت در خواب است و یا اینکه جوانه ها در حال باز شدن باشند.
در زمانهای گذشته از روغن های سنگین پالایشگاهی به این منظور استفاده میشده است که این روغنها خسارات زیادی به گیاه وارد میآورند.
در حال حاضر روغنهای زمستانه جایگزین روغنهای سنگین پالایشگاهی شدهاند که مصرف آنها بدون اینکه تاثیر سوئی روی انسان و سایر موجودات غیرهدف داشته باشد، میتواند در کنترل آفات و بیماریها و همچنین در کمک به تامین نیاز سرمایی درخت بسیار موثر باشد.
نقش سمپاشی زمستانه در کنترل آفات و بیماریها:
روغن زمستانه به صورت فیزیکی حشرات را کنترل میکند و باعث خفه شدن آفات در تمام مراحل رشدی آنها میگردد، همچنین به لایههای واکسی محافظ تخم حشرات نفوذ کرده و باعث اختلال در تفریخ آنها میشود.
روغنهای زمستانه تنها حشراتی را که در زمان مصرف آن حاضر هستند از بین میبرد و بقایای این روغن حشراتی را که به گیاهان تیمار شده در بهار و تابستان حمله میکنند تحت تاثیر قرار نمیدهد.
این روغنها همچنین میتوانند به عنوان چسباننده عمل کنند و باعث شوند حشرهکشها و قارچکشها برای مدت بیشتری روی درخت باقی بمانند.
در کنار مصرف روغنهای زمستانه، استفاده از شماری حشرهکشها مانند دیازینون و اتیون که هم خاصیت حشرهکشی و هم کنهکشی دارند میتواند در تکمیل این فرآیند مبارزه علیه نسل زمستانگذران آفات موثر باشد.
علاوه بر کاهش خسارات آفات، به وسیله محلولپاشی زمستانه میتوان از شیوع و یا کاهش بیماریهای رایج در باغات نیز جلوگیری نمود.
لکه غربالی، سفیدک پودری رز و سیب، زنگها، لکه سیاه، آتشک و لب شتری از جمله بیماریهایی هستند که به وسیله این عملیات تا حدودی کنترل میگردند.
اغلب برای کنترل نسل زمستانگذران بیماریهای درختان، در کنار روغنهای زمستانه مصرف قارچکشهای مسی رایج است. تاثیر ترکیبات مسی روی قارچها و باکتریها به علت وجود یون مس است که این یون به صورت کاتیون Cu2+ به راحتی در عوامل بیماریزای حساس تجمع مییابد. این کاتیون با گروههای مختلف آنزیمها ترکیب شده و آنها را غیر فعال نموده و در نتیجه منجر به بروز اختلال عمومی در متابولیسم و برهم زدن انسجام متابولیکی سلول میشود. ترکیبات مسی با چند نقطه اثر بر روی عامل بیماری منجر به بازدارندگی آن میشوند و این ویژگی سبب میگردد عامل بیماری نتواند خود را در برابر این ترکیبات مقاوم کند.
ترکیبات مسی را در پاییز، زمانیکه 60 تا 80 درصد برگ ها ریزش کردهاند مصرف و همچنین در اواخر زمستان و یا اوایل بهار (در زمان تورم جوانهها) آنها را تکرار کنید.
از قارچکشهای مسی میتوان به اکسیکلرورمس، لایم سولفور (کلسیم پلی سولفید) و بردو اشاره نمود.
لایمسولفور (کلسیم پلی سولفید) به طور معمول بسیار کمتر برای سمپاشیهای زمستانه توصیه شده است اگرچه زمانیکه اندکی قبل از تورم جوانه ها استفاده گردد، یک ترکیب مفید برای کنترل لکه سیاه سیب و گلابی است.
با توجه به حساسیت درخت زردآلو به سولفور نباید ترکیب لایم سولفور روی آن مصرف شود.
بردو یک ترکیب از سولفات مس، آهک آبدار و آب است که به خاطر تاثیر خوب، مقاومت روی درخت و پایداری در مقابل شستوشو توسط باران زمستانه برای دهه ها به عنوان قارچکش و باکتریکشی عالی مطرح بوده است.
شماری از آفات و بیماریهایی که به وسیله سمپاشی زمستانه قابل کنترل هستند به شرح زیر می باشد:
• پوسیدگی قهوهای: بادام، زردآلو، گیلاس، شلیل و هلو
• سفیدک دروغی: انگور و رز
• آتشک: سیب و گلابی
• لب شتری: شلیل و هلو
• سفیدک پودری: انگور و رز (گاهی اوقات زردآلو، گیلاس، شلیل و هلو)
• زنگ و لکه سیاه: رز
• لکه غربالی: بادام، زردآلو، شلیل و هلو
• سرشاخه خوار رزاسه: زردآلو، شلیل و هلو (گاهی اوقات بادام و آلو)
• کرم سیب: سیب، گلابی، آلو و گردو
• شپشک ها: انواع شپشک ها در بسیاری از گونههای درختان
• تخمهای کنه قرمز اروپایی: درختان میوه هسته دار و گلابی
• پسیل و کنه گال زا: گلابی
• تخم شته ها: بسیاری از گونه های درختان میوه
نقش روغن زمستانه در تامین نیاز سرمایی درختان:
خواب زمستانه درخت: با کوتاه شدن طول روز در طی پاییز، میزان هورمونهای بازدارنده رشد مانند اسیدآبسیزیک در گیاه افزایش و میزان هورمونهای محرک رشد مانند جیبرلین کاهش مییابد و متعاقبا تنفس درخت کاهش یافته و در نهایت منجر به حداقل رسیدن فعالیتهای فیزیولوژیکی آن میشود.
با اینکه درختان در طی فصل زمستان در فاز استراحت هستند، کاملا غیرفعال نمیباشند بلکه مختصر تنفسی داشته و از ذخیره کربوهیدرات موجود در چوب جهت این تنفس استفاده میکنند.
نیاز سرمایی درختان: هر درختی برای از سرگیری رشد طبیعی در طی فصل رویش نیاز دارد زمان مشخصی را در دمای بین 0 تا 7 درجه سانتیگراد سپری کند که مدت این زمان در درختهای مختلف متفاوت است و به عنوان نیاز سرمایی نامیده میشود.
مکانیسم اثر سرما بر روی درختان به این صورت است که هوای سرد در مرحله اول باعث تشکیل یک ماده واسطه میشود که دمای بالا میتواند این ماده را تخریب کند اما به محض اینکه مقدار خاصی از این ماده سرمایی تجمع یافت تبدیل به یک جزء سرمایی غیرقابل تخریب میشود. تشکیل این جزء سرمایی نشانگر تامین نیاز سرمایی است. بعد از تامین نیاز سرمایی دماهای بالاتر از دمای اصلی باعث رشد و توسعه جوانه ها میشود.
این نیاز سرمایی در درختان مختلف متفاوت و به عنوان مثال در رابطه با تعدادی از درختان میوه مدت زمان لازم برای تامین نیاز سرمایی بدین صورت است:
زردآلو 100 تا 300 ساعت
انار 100 تا 300 ساعت
به 100 تا 500 ساعت
بادام 400 تا 700 ساعت
کیوی 400 تا 800 ساعت
انجیر 500 تا 1000 ساعت
در درختان پسته مدت زمان نیاز سرمایی با توجه به رقم آنها متفاوت و در شماری از ارقام پرمصرف بدین صورت است:
رقم کلهقوچی 600 ساعت
رقم فندقی 800 ساعت
رقم احمد آقایی 1000 ساعت
رقم اکبری 1200 ساعت میباشد.
درختان میوه پس از تامین نیاز سرمایی شروع به تورم جوانه و تشکیل گل میکنند که با توجه به احتمال سرمازدگی در اواخر زمستان و اوایل بهار، مصرف روغن ولک با نسبت 1 تا 5/1 لیتر در صد لیتر آب علاوه بر آن که به عنوان سمپاشی زمستانه منجر به کاهش نسل زمستان گذران آفات میشود، باعث بسته شدن نسبی روزنههای تنفسی و تا حدودی کاهش تنفس و در نتیجه تاخیر در بیدار شدن درخت میگردد.
در پسته میزان مصرف این روغن 3 تا 4 لیتر در صد لیتر آب است که به منظور ایجاد یکنواختی در بیدار شدن و جوانهزنی پایههای نر ومادهی این درخت مصرف میگردد.
زمان مصرف روغن زمستانه:
زمان مصرف روغن های زمستانه بسیار محدود است و باید قبل از اینکه برگهای درخت ظاهر شوند انجام گیرد. اگر روغن در زمانیکه شکوفهها و برگ های ظریف تازه ظاهر شده اند استفاده شود، علاوه بر اینکه میتواند باعث سوزانندگی و خسارت به آنها شود، باعث از بین رفتن زنبورهای گرده افشان نیز می گردد.
حشرات هم مانند گیاهان در طی زمستان دوره خواب دارند و در این مرحله هم به سرما و هم به مواد شیمیایی بسیار مقاوم هستند. زمانی که تخم حشرات آماده تفریخ است بهترین زمان برای از بین بردن آنها به حساب میآید.
بسیاری از حشرات تخمهای خود را در زیر بافتهای اطراف جوانهها قرار میدهند و زمانیکه این جوانهها آماده تورم هستند این بافتها باز شده و امکان نفوذ روغن به درون بافت گیاه و تخم آفت فراهم میگردد. بنابراین بهترین زمان برای سمپاشی زمستانه هنگامی است که جوانههای روی گیاه متورم شدهاند و نزدیک به باز شدن میباشند.
شرایط محیطی مناسب برای سمپاشی زمستانه:
محلولپاشی زمستانه باید زمانی انجام شود که یا باد نمیوزد و یا اینکه به صورت نسیم ملایمی است.
بهترین دما برای انجام این عملیات بین 4 تا 21 درجه سانتیگراد بوده و دما نباید طی 24 تا 48 ساعت بعد از مصرف روغن کمتر از 4 درجه سانتیگراد شود.
جهت پوشش کامل درخت و پوشاندن تمام شکافها، حداقل باید به مدت 24 ساعت بارندگی نداشته باشیم تا روغن روی درخت باقی بماند. پوشش کامل درخت برای کنترل موثر تمام آفات زمستانگذران لازم است.
معمولا بهترین زمان سم پاشی زمستانه بعد از یک دوره بارندگی و یا یک دوره آب و هوای مه آلود میباشد.
محلولپاشی روی درختان بعد از انجام عملیات هرس امکان ایجاد بیشترین پوشش سموم روی گیاه را فراهم میآورد.
در بعضی از درختان محلولپاشی زمستانه کمی با تاخیر باید انجام شود که به این معنی است قبل از محلولپاشی جوانهها شروع به باز شدن کرده باشند. به عنوان مثال در درخت سیب باید کمی سفیدی جوانهها قبل از محلولپاشی روی آنها نمایان شده باشد.
به طور معمول مصرف روغن زمستانه برای درختان گردو توصیه نشده است.
جهت جلوگیری از خسارت، روی گیاهانی که دچار تنش آبی هستند نباید سمپاشی انجام گیرد.
مقاله پیشنهادی جهت مطالعه و خرید بهترین سم پاش دستی
ارسال نظر
نکته: HTML ترجمه نمی شود!